ชีวิตเด็กใหม่

      ผมยืนอยู่คนเดียวท่ามกลางผู้คนมากมาย ต่างคนก็ต่างโรงเรียนที่จะย่างก้าวเข้ามาอยู่ในรั่วมหาลัยแห่งนี้บางคนผมก็รู้จักบางคนผมก็ไม่รู้จักเพราะคนที่รู้จักเขาก็เป็นรุ่นพี่ผมหมดแล้ว แต่ก็ตื่นเต้นมากที่จะได้เจอกันเพื่อนเยอะๆ

      จนผมได้เริ่มมาเจอกับเพื่อนๆเรื่อยๆ ผมไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าการรับน้องมันจะทำให้พวกเรารู้จักกันมากขึ้นซึ้งตอนนั้นผมคิดไปอีกด้านนึงก็ว่าได้ ผมได้มาเห็นเพื่อนๆพี่ๆ ที่มารับน้องกัน เขามีความมุ่งมั่นที่จะมารับน้องในครั้งนี้ ถึงแม้ว่ามันจะนักจะเหนื่อย ในความคิดของผมนะ ตอนนั้นผมคิดอยู่เรื่องเดียวว่ารับน้องเพื่ออะไรทำไมเราต้องมารับน้อง

       แต่พอผมเห็นเพื่อนๆเขาเหนื่อยด้วยกัน ผมมองน่าเพื่อนๆก็แปลกใจ ทั้งๆที่เราเหนื่อย ทั้งๆที่เราเกือบจะท้อ ผมเห็นพวกเขายิ้มอย่างมีความสุข ทั้งๆที่สถานะตอนนั้นมันทั้งเหนื่อย ทั้งเจ็บ ทั้งปวดเมื่อยไปทั้งตัว จริงๆผมไม่เคยมาคิดถึงสิ่งๆนี้เลย ว่าการรับน้องมันจะทำให้พวกเราสามัคคีและรู้ใจกันมากยิ่งขึ้น และได้เสื่อมความสัมพันธ์ระหว่างพี่กับน้อง

      อย่างน้อยมันก็ทำให้ผมรู้ว่า การรับน้องมันทำให้เรารู้อะไรหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะเป็นความสามัคคี ความอดทน ความเสียสละ ความกล้าแสดงออก และถ้าผมได้เป็นรุ่นพี่ของรุ่นต่อๆไป ผมก็จะคงทำให้รุ่นน้องของผมเป็นแบบนี้เหมือนกัน เพราะถ้าใครถามว่าเรามารับน้องเพื่ออะไร เราก็คงจะพูดได้เต็มปากว่า “พวกเรามารับน้องเพื่อเสื่อมความสัมพันธ์ระหว่างพี่กับน้องครับ”